دومین روز برای رها شدن

ارسال مطلب را که میزنم و فکر است که سرازیر میشود . چه بگویم ؟ از موشکافی فلسفی درد هایم یا زندگی . از غم و عذاب ها بگویم یا دلخوشی های روزانه ام . از سردرگمی ها و یک عمر بنظر تلف کرده یا از هوای سرد بهاری . از درد عشق درد نکشیده ام بگویم یا سوز دل های شبانه ... هیچ نمیدانم اما میدانم که مطلب زیاد است . فکر زیاد است . سردرگمی های جوانی ام زیاد است . اما زمان زیاد نیست دو دقیقه خواب برای من به اندازه دو ساعت روی ساعت دیواری خانه گذشت. شاید دلیلش یک اجبار باشد که میگوید تو باید تنبل باشی ... بخواب تا دولت صبحت بدمد .